Wij mensen denken zo goed te weten wat we allemaal kunnen.
Maar misschien kunnen wij wel meer...
dan al die wetenschappers denken.
Ik heb iets met oceanografie.
Ik heb 't over deze LSD-trip.
Dat is wel dankzij de wetenschap.
Daarvan ga ik dus echt uit m'n dak.
Dit is gewoon pure wetenschap.
Ik hou van je. - Ik ook van jou.
Je gezicht wordt verlicht door een innerlijke gloed.
Alsof je een lavalamp bent. Of je helemaal van stroop bent.
Dat is ook zo.
Even proeven. - Nee, ik wil iets laten zien.
Dat heb ik gemaakt. Niet gekocht.
Te gek feest, Bruno.
Hé, Crambone. Heftige trip, man. - Er gebeurt wat.
Het gaat maar door, echt.
Waar gaan we heen?
We gaan nog hoger.
Kom maar mee.
We moeten niet zo hoog zitten. - Juist wel. Altijd.
Dat is het tragische van 't leven.
Het tragische, Sandy... - Ik heet Cindy.
Cindy is ook een prachtige naam.
Zoveel prachtige namen.
Ik verscheur ze, uit liefde.
Die harten, dat bloed. - We gaan naar binnen.
Ik ga.
Het spijt me. - Hoeft niet.
Ik kon nergens anders heen.
Het is goed.
Hoe kom je zo toegetakeld?
Niet belangrijk.
Ik zat in 'n kroeg.
Wanneer mag ik de vernieling in?
En jij? Ik meen 't serieus.
Ik ben dat gezeik van Nate zat.
Ik baal ervan dat hij niet op ma's bruiloft was.
Ik baal ervan dat alles altijd zo'n shitzooi is.
Jammer, maar helaas.
Ik pas vanavond wel op Maya.
Hoeft niet.
Dat is mijn taak.
Slaap lekker.
Ik kan geen taart meer zien. - Ik wou 't niet zeggen.
Ik ga maar 's.
Je mag hier wel blijven slapen. - Hier?
Als je te veel hebt gedronken of zo.
Ach, welja. - Deugt dit huis soms niet?
Heus wel. - Dit is m'n thuis.
Ik heb hier nog nooit geslapen.
Dat kan dus wel, oké?
M'n moeder is net getrouwd. Ik kan niet zoveel hebben.
Je doet maar.
Blijf dan slapen.
Ik moet naar Santa Barbara om haar lichaam op te halen.
Het lichaam van m'n vrouw. - Ga nou slapen.
Dat kan ik niet.
Het is allemaal zo godsonmogelijk.
Slapen zal je goed doen.
Raar, hoor.
Het is hier stiller dan in...
Jouw huis, bedoel je?
Het is hier stiller, ja.
En vreemder.
Wat is er dan zo vreemd?
Dat ik ben afgezogen...
in hetzelfde bed waar mama me verhaaltjes voorlas.
Over 'De vijf Chinese broertjes'.
O, God. - Wat is dat?
Is dat Claire?
Wat was dat heerlijk.
Zeker weten.
Ik ben weer getrouwd.
En?
Ik had nooit gedacht dat ik ooit weer zou trouwen.
Ben je gelukkig? - Nou en of.
Ik ook.
Jammer dat je kinderen er niet waren.
Die hebben 't...
te druk.
Ik zou ze graag 's willen zien.
Brian en Maggie? Best.
Je weet alles over mijn kinderen...
ik niks over de jouwe.
Je ziet ze nog wel 'n keer.
In ieder geval op m'n begrafenis.
Als ze tenminste de moeite nemen. - Doe niet zo flauw.
Jij hebt je keuzes gemaakt in 't leven.
Ik heb andere keuzes gemaakt.
We hebben er 'n prijs voor betaald.
Maar één ding weet ik zeker...
Als ik 's ochtends wakker word...
ben ik blij dat ik leef.
En als mensen moeite hebben met mijn manier van doen...
is dat hun probleem.
Maar op dit moment...
ben ik zo blij dat ik jou gevonden heb.
Ik kijk vooruit, niet achterom.
Zijn we te rumoerig geweest, denk je?
Het zou...
best kunnen dat we te rumoerig waren, ja.
Je hoeft 't niet te zeggen.
Ik weet 't al.
Bel me als je iets nodig hebt.
Doe ik.
Ik heb tot vier uur gewacht. Hij kwam niet opdagen.
Rot voor je.
Ik kon toch niet slapen. - Erg, hè?
Ik was helemaal geschokt.
'George'. Wat klinkt dat ineens smerig.
Van mij mogen ze.
Nog koffie? - Doe maar.
We moeten hier weg als dat zo blijft.
Naar 'n andere staat.
Een ander zonnestelsel.
Wat is er met jou gebeurd? - Lisa is dood.
Ze was aangespoeld bij Carpinteria.
Kinderen hadden haar gevonden.
Het lab wist gisteren pas zeker dat zij 't was.
Kennen ze de toedracht? - Ze is verdronken.
Gewoon verdronken? - Dat zeiden ze, ja.
Niks verdachts. - Maar ze kon toch zwemmen?
Alles wijst erop dat ze gewoon verdronken is.
Ik moet naar 't mortuarium...
om haar lichaam op te halen.
Ik ga wel mee.
Wat is er met je gezicht gebeurd?
Ik heb gevochten.
Morgen, vroege vogels.
Hopelijk hebben jullie geen last van ons gehad.
Ze hebben Lisa gevonden.
Ze is dood.
Ik vind 't zo erg.
Ik ook.
Angelica.
Ik moet naar m'n werk, en David en Nate gaan zo weg, dus...
Wacht even. Schiet nou 's op.
Ik ben zo klaar.
Waar bleef je toch? - Ik zat op m'n werk.
Ze brachten net 'n lijk binnen. Een jonge meid.
Laat maar zitten.
Fijn dat je zo goed voor ons zorgt.
Ik meen 't, hoor.
Wat Keith betreft...
Wat is er met hem? - Is 't weer aan?
Hij was er wel.
Blijven slapen. Hij was dronken. Ik deed gewoon aardig.
Aardig en geil.
En geil, ja. Fijn dat je 't even zegt.
Ik wist dat Lisa en ik niet eeuwig samen zouden blijven.
En dat iets roet in 't eten zou gooien.
Zolang ik 't maar niet was.
Hoe vaak ik niet gedacht heb: Als ik 't maar niet verklooi.
Dat is ook niet gebeurd.
Gelukkig maar.
Je stinkt.
Formaline. Sorry.
Die lucht gaat overal in zitten. - Het is zo'n kille, eenzame lucht.
Maar ook zoet, als 't haar van een oma.
Dat is de haarlotion.
Crème.
Dat camoufleert andere luchtjes.
Ik ga nog even douchen.
Ik wil dat gif niet in m'n lijf als ik dood ben.
Terecht.
Ik word geen chemisch afval tussen zes planken.
Ik wil naar 'n open plek...
ergens in 't bos. En in de grond begraven worden...
zonder wand ertussen.
Niet op 'n begraafplaats?
De hele wereld is 'n begraafplaats.
Ben je thuis?
Hallo? - Joe...
van de overkant. Met wie je gisteren niet bent uitgegaan.
Kom even binnen.
Hallo. - Wat zit er in die zak?
Alles goed met je? - Ja hoor, prima.
Wat is er aan de hand?
Er is een vriendin overleden.
Wat erg.
Ik ga wel als je... - Je hoeft niet weg te gaan.
Ik zit al de hele ochtend in 't niets te staren.
Ik moet weer 's gewoon gaan doen.
Chinees?
Wil je ook? Ik heb toch wat meer meegenomen, voor 't geval dat.
Ik bedoel er niks mee. Gewoon de aardige buurman.
Lust je garnalen?
Ik heb hier ergens gekruide garnalen.
Ik lust geen champignons. - Ik ook niet.
Alsof je mensenvlees eet.
Ik vind ze gewoon vies.
Alsjeblieft.
Wat lach je nou? - Ik heb nooit 'n buurman gehad...
die zomaar langskomt.
En, hoe is dat nou?
Ik vind 't wel interessant.
Ik wil niet naar binnen.
Dan ga ik wel.
Deze ziet er wel heel erg uit.
Net 'n dode walvis.
Weet je wat ik bedoel?
Hun ingewanden ontploffen.
Er spoelt 'n zak blubber aan.
Dit is m'n schoonzus.
Het spijt me. Je bent hier ambtshalve.
Klopt, maar dit is m'n schoonzus. Zulke dingen zeg je niet.
Momentje.
Dit is haar onderkaak. Zo konden we haar identificeren.
De overlijdensakte.
Ik help wel even. - Hoeft niet.
Sorry. - Niet jouw schuld.
Ik moet even 'n stukje rijden. - Prima.
Wegwezen hier, vlug.
Ik mis haar ontzettend. Dit is allemaal zo idioot.
Ik weet 't.
Daar zijn jullie. - Waar is Maya?
Die slaapt.
Ga 's mee naar Santa Cruz.
Zo leuk voor haar, en Hoyt is dol op kinderen. Ze is vast weg van hem.
Doen we 'n keer.
Je kent Simon en Shawn nog wel.
En wie is nou wie?
Hij daar.
Dat vragen ze jullie zeker steeds, hè?
Goeie vlucht gehad?
Het was een hele zit.
We vinden 't eng om boven die bergen te vliegen.
Ik heb wat kalmeringspillen ingenomen.
Was 't makkelijk te vinden?
Prima routebeschrijving.
Het hotel? - Ook.
Prima routebeschrijving.
Dankzij Mapquest.
Nuttige site, ja.
Echt heel goed.
Ik ben nog een beetje van slag.
Dat is logisch.
M'n dochter is overleden.
Wil je even bij Maya kijken?
Heel graag.
Jij bent Michaela. - Dat klopt.
Ik ben David. - Dat wist ik nog. Ik ken je van de trouwerij.
Ik vind 't heel erg van je tante Lisa.
We mogen haar niet zien, hè?
Nee. - Blij toe.
Wil je misschien wat eten? - Ik niet.
De rest vast wel.
Ze eten nogal graag.
Ik heb al 'n week zo'n raar gevoel in m'n oor.
Het begon toen ik met de kinderen naar 't strand was.
Ik dacht...
misschien moet je 's andere woonruimte gaan zoeken.
Is dat zijn idee?
Ja zeker, hè?
Wat 'n gelul. - Je moet 's op eigen benen staan.
Ik stond altijd voor je klaar.
En ik voor jou. - Als 't makkelijk was.
Als 't zo uitkwam, ja.
Hou je in. De kinderen zitten erbij.
Het komt door die oren.
Hou alsjeblieft je mond. Doe me 'n lol.
Gefeliciteerd.
Ik ga m'n spullen pakken.
Mag ik hier even schuilen?
Overal mensen. Nergens rust.
Wat ben je aan 't doen?
Ik probeer m'n ogen open te breken.
Een term van Olivier. Anders leren kijken...
Ios van die voorspelbare associaties...
die we altijd met ons meezeulen.
Niet slecht.
'Niet slecht', nee. Dit is wel werk van Nan Goldin.
Het is weer aan met Keith, hè?
Misschien wel, ja.
Wil je 't graag?
Wat ik graag zou willen...
Ik zou onze relatie weer willen oppakken als...
Gewoon je ogen openbreken.
Als hij dat ook kan.
Is 't zo moeilijk? - Wat denk jij?
Het moeilijkste wat er bestaat.
Zeker weten.
Heb jij een vriendje? Ben je op 'n jongen?
Geintje? Het zijn allemaal hufters.
Ik heb 't gehad met die kerels.
Ik word 'n eenzaam, zonderling vrouwtje.
Dat geloof ik niet. - Ja, heus.
Iedereen zit op je te wachten in de keuken.
Dan ga ik maar. Bedankt voor de schuilplaats.
Bedankt dat ik mocht klagen over m'n luxe kluizenaarsbestaan.
Graag gedaan.
Ik kom al, heren.
Dit had Lisa nooit gewild.
Met alle respect...
jij kende haar pas 'n paar jaar.
Als iemand weet wat ze wilde, ben ik 't.
Los van de malle verwijten die ik naar m'n hoofd kreeg.
Mam... - Nee.
Ze wordt gecremeerd...
en bijgezet in 't familiegraf in Coeur D'Alene.
En daarmee uit.
Op zulke momenten... - Zo gaat dat bij de Kimmels.
Zeg jij 's wat.
We hebben al 'n mooi plekje voor haar bedacht.
Net 'n kapelletje, boven op de heuvel.
Telt haar laatste wil dan niet?
Staat er iets op schrift? Een testament of zo?
Welnee, dat had ze niet.
Ze wilde niet worden gebalsemd. Ze wilde ook geen crematie. Ze wilde gewoon...
begraven worden.
Zonder kist of zo.
Dat is echt weerzinwekkend.
Wilde ze door beestjes en wormen worden opgevreten?
Ze is al aangevreten door haaien, vissen en garnalen.
Nate. - Hij moet niet zo schreeuwen.
Ze wilde terug naar de aarde. Zo zei ze 't zelf.
Tot stof zult gij wederkeren, hè?
Dat lijkt me duidelijk.
Dat jullie haar wensen niet respecteren.
Het lijkt mij beter...
dat we wat meer open staan voor elkaars verdriet...
en wat minder agressie tonen.
Het lijkt me prettig dat we iets doen waar Lisa zich in had kunnen vinden.
Maar als dat niet kan...
Ik heb hier geen zin in.
Regel jij 't maar verder.
Zullen we dan...
Zullen we dan wat, David?
Zullen we 's proberen om elkaar wat tegemoet te komen?
Hallo. - Met mij.
Wat te melden?
Niet echt.
Of eigenlijk 'n heleboel.
Heb je nu even tijd?
Ik wilde net koffie gaan drinken...
met twee geflipte 'revolutionairen'...
die aan een flashmob meededen.
Ik heb dus alle tijd.
Zeg nou 's wat.
Ken je m'n schoonzus Lisa nog?
Die werd al 'n hele tijd vermist.
Ze hebben haar gevonden.
Ze is dood.
Gadverdamme.
Zwaar klote, hè?
Ik vind 't zo erg voor je.
Het was hun dochter. Hoe zou jij zijn als Maya wat overkwam?
Onzin. - Hun laatste daad als ouders.
Ik ben wel haar man. - Moet ik even weg?
Ik sta aan jouw kant. - Je zou 't niet zeggen.
Ik wil iedereen te vriend houden, zak.
Dat kan dus niet. - Weet ik.
Ik ga die crematieresten even sorteren.
Arthur... - Dat kan ook wel wachten. Vind ik ook prima.
Vind jij 't kloppen dat die Hydra...
zoals Lisa haar noemde...
dat ze m'n vrouw verbrandt en in 'n la wegbergt?
Lisa wilde buiten zijn, onder de blote hemel.
Wat jij voorstelt, is verboden. Je zet onze zaak op 't spel.
Ik weet dat je 't beste wilt voor Lisa.
Maar dat willen zij en ik ook.
Ik ben hier.
Zeg 't eens.
Ik ben op zoek naar iemand die...
Ik wil graag biechten.
Ben je lid van deze parochie? - Nee. Ik wil niet naar m'n eigen kerk.
Ga even zitten.
Niet in 't biechthokje?
Dat kan, maar de meesten doen 't liever zo.
Verder doe ik zeker...
alsof 't een gewone biecht is, oké?
Zeg 't gewoon op jouw manier.
Ik ben dus getrouwd en ik heb twee kinderen.
Maar laatst was ik in 'n striptent, The Seventh Veil.
Die naam zegt me niets.
Ik kende 'm ook niet...
maar iemand had me meegetroond.
Er was daar een vrouw en die heeft me een...
U snapt wel wat ik bedoel.
Ze heeft me ge...
In de bijbel staat dat 't huwelijk heilig is, hè?
Dat is me bekend, ja.
Ik weet zo'n beetje wat er in de bijbel staat. Afijn, zo'n beetje dus.
Dat is mooi. Ken je de akte van berouw?
Het is mij leed dat ik U misdaan heb.
Ik verfoei al mijn zonden. Ik heb uw straf verdiend...
U die alle liefde waardig zijt.
In dit berouw wil ik leven en sterven. Amen.
Dat heb je snel gedaan.
Hallo, met mij.
Waarom bel je?
Ik wil weten wanneer Lisa begraven wordt.
Ik ben er nog, hoor.
Morgen, om tien uur.
Moet ik komen?
Liever niet.
Je wilt daar niet bij zijn. De familie van Lisa uit Idaho...
Het is een zooitje. - Ik begrijp 't wel.
Je vindt 't niet erg? - Nee.
Doe wat je 't beste lijkt.
Ik doe m'n best.
M'n zus Lisa geloofde niet in grenzen.
Ze zag de kaders en begrenzingen niet...
die voor veel mensen een houvast betekenen.
Voor mij als zus betekende dat...
dat ze m'n kamer binnenkwam zonder te kloppen.
Of dat ze 't douchegordijn wegtrok als je daar stond...
om te praten over wat ze gelezen had...
of welke jongen ze ontmoet had.
En later betekende 't...
dat ze me opbelde, soms in het holst van de nacht...
omdat ze een nieuw recept had dat ik moest proberen.
Of, en dan heb ik 't over nog korter geleden...
omdat ze wou vertellen wat voor bijzonders Maya nu weer had gedaan.
Of hoe goed 't tussen haar en Nate ging.
Het betekende ook...
dat ze dag in, dag uit probeerde om de mensen om haar heen te helpen.
Om spontaan iets te doen voor iemand die ze niet kende.
Ze dwong mensen te kijken naar de dingen die ons met de natuur binden.
Die ons onderling binden.
En met het leven zelf.
Lisa geloofde niet in grenzen. Daarom weet ik dat ze, waar ze ook is...
eigenlijk...
overal is.
Ze is overal en dus is ze thuis.
Zijn jullie er klaar voor?
Ik denk 't wel.
Een van de lievelingsliedjes van tante Lisa.
Prachtige dienst.
Dat had Lisa ook gezegd.
Waar wordt ze begraven of gecremeerd?
De urn wordt bijgezet in Coeur D'Alene.
In Idaho. Dat is mooi.
Ik wist niet dat ze uit Idaho kwam.
Er zijn onlangs drie vrienden van ons overleden.
Vandaar dus.
Ach, arm kind.
En we moeten nog veertig worden.
En als we straks vijftig zijn?
Iedereen gaat maar dood.
En Maya heeft haar moeder nooit gekend.
Ik weet niet hoe je daarmee omgaat.
Fijn dat je er was.
Alleen jammer dat de aanleiding zo klote is.
Maar ik ben ontzettend blij dat ik je weer zie.
Wat doe je? - Niks bijzonders.
Waardeloze kunst maken.
En stomme opmerkingen.
Blijven werken aan mijn masterplan...
om na mijn dood vergeten te worden door nu niet op te vallen.
En jij? - Ook niks te melden.
Ik heb abortus laten plegen.
Wanneer?
Toen we net uit elkaar waren.
Wacht even.
Als ik 't dus goed begrijp, vertel je me...
dat je zwanger bent geraakt...
en mijn kind hebt laten weghalen.
Ons kind, ja.
Je hebt me niet gebeld.
Je had 't best even mogen zeggen.
Ik zeg 't nu.
Nu er niks meer aan te doen is?
Ik voel me eenzaam.
Ik wilde er met iemand over praten.
Ik had erbij kunnen zijn, iets kunnen doen.
Er viel helemaal niks te doen.
Wel als ik erbij was geweest. - Ik wilde geen kind.
Dat weet ik.
Ik had je kunnen troosten. - Met bloemen?
Ballonnen?
Je had al genoeg gedaan, hoor.
Het spijt me dat ik... - Even stil.
Ik wil even wennen aan 't idee dat ik hiermee moet leren leven.
Geintje, zeker? - Mooi niet.
Niks geintje. Ik vind 't intriest...
en het deugt verdomme niet.
Heb je eigenlijk wel gehuild?
Meer dan jij in je hele leven.
Gun me dan verdomme even de tijd om me hier klote over te voelen.
Even maar, verdomme.
Alles goed hier? - Ja hoor, niks aan de hand.
Moet ik mee naar 't crematorium?
Nee, dank je.
Ik moet nodig 's even alleen zijn.
Ik wil morgen de as wel ophalen.
Ik kom er toch langs. Geen punt.
Nee, dank je.
De ouders van Lisa gaan morgenvroeg weg.
Ik neem haar wel mee terug.
Ik vind 't zo erg, Nate.
Ik ga meteen door naar huis.
De groeten aan je vrouw en kinderen.
Doe ik.
Zie ik je over een uurtje?
Is Nate weg?
Hopelijk heeft hij hier iets aan gehad.
Om door te gaan.
Vast wel.
Ik moet er niet aan denken dat jij dood zou gaan.
Dan vind je wel 'n ander.
Ik wil geen ander.
Echt niet, hoor.
Ik ook niet.
Waarom gaat 't dan altijd...
Mis tussen ons?
Omdat we mensen zijn.
Als we opnieuw konden beginnen...
als dat echt kon, greep ik die kans met beide handen aan.
Maar kun je ooit echt wel opnieuw beginnen?
Überhaupt.
Ik sprak met Claire, die bezig is met 'een nieuwe kijk'. Op haar kunst.
Geen idee waar dat 'nieuwe' vandaan komt.
Iets echt nieuws dus.
Geen flauw idee.
Blijf bij mij. We ontdekken 't samen.
Dan moet er ook echt iets veranderen.
Vind ik ook. - Ik meen 't. Ik kan niet...
Ik hoef echt geen therapie meer.
Ik ook niet.
Maar we moeten wel een manier zien te vinden om positieve gevoelens voor elkaar...
in ons dagelijks leven te integreren.
Dat klinkt als therapie.
Maar dan goedkoper.
En ik weet dat je gelijk hebt.
Ik moet m'n baan opzeggen, echt. - Mijn idee.
Die beveiligingslui deugen niet.
Ga er dan weg. - Doe ik.
Zijn we nou net...
met elkaar getrouwd of zo?
Toch voelt 't zo. - Maak 't nou niet te zwaar.
Waar zat je nou net naar te kijken?
Ik zou 't niet weten.
Zet maar aan. Als 't maar beweegt.
Dat voer kost je vast handenvol geld.
Op lange termijn spaar ik geld uit.
Als ik dan een zwerver zie, denk ik...
Ik wil je best helpen, maar ik doe al zwerfkatten.
Dat geloof ik niet.
Toch wel dus.
Leuk dat je langskwam.
Puur eigenbelang. Ik wou je zien.
Ik vond 't leuk.
Ik doe 't zo weer. - Vanavond?
Dat zal wel lukken. - Dat is mooi.
Kom 's hier.
Wat gaan we doen?
Bedankt voor alles.
Dank je wel, Nate.
Sorry dat 't allemaal zo gelopen is.
Het spijt mij ook.
Dingen lopen soms gewoon zo. Niet, dan?
Inderdaad.
Sterkte.
Fijn dat je familie van me bent.
Dat vind ik ook.
Pas op.
Je gaat dus wel?
Er moeten nog wat dingen weg uit de kelder.
Dat doe ik wel.
Crematieresten van Bruno Baskerville Walsh